معصومه نعمتی مادر آتنا دائمی: صداها به گوش مسوولان نمی‌رسد

0
432

گفتگو با مادر آتنا دائمی در بیست و پنجمین روز از اعتصاب غذای اعتراضی این مدافع حقوق بشر زندانی

 

«معصومه نعمتی» مادر «آتنا دائمی» مدافع حقوق بشر زندانی در اعتصاب غذا، در بیست‌وپنجمین روز از اعتصاب دخترش، ضمن انتقاد از بی‌تفاوتی مسوولان و سطح حمایت‌ها از خواسته‌های این زندانی گفته: «صداها به گوش مسوولان نمی‌رسد.»

«معصومه نعمتی» در گفتگو با خبرگزاری عرفان (اِنا) در روز سه‌شنبه ۱۲ اردیبهشت‌ماه ۱۳۹۶ (۲ می ۲۰۱۷)، در بیست‌وپنجمین روز از گذشت اعتصاب غذای اعتراضی «آتنا دائمی»، درباره حمایت‌ها از خواسته‌های فرزندش گفت: «خوب بود ولی آنگونه که ما توقع داشتیم نبود. نمی‌دانم، صداها به گوش این مسوولین نمی‌رسد، نمی‌دانم به چه شکلی بوده یا کم است یا… به آن صورت نبود، ولی تا آن جایی که آن‌ها هم زحمت کشید‌ه‌اند خوب بوده، ولی آنگونه که باید باشد نه.»

مادر «آتنا دائمی» در بخش دیگری از این گفتگو درباره دلایل اعتصاب غذای دخترش و فشارهای امنیتی و قضایی بر خانواده زندانیان سیاسی گفت: «آتنا همیشه مخالف اعتصاب بوده، ما هم خیلی به او اصرار کردیم و گفتیم این کار را نکن، این‌ها رسیدگی نمی‌کنند. چون دیده بودیم آرش صادقی و علی شریعتی اعتصاب کردند. گفتیم آتنا فقط ضرر به جانت می‌رسانی و به خودت ضربه می‌زنی، گفت درسته، من اول به خاطر خانواده‌ام و بعد به خاطر خانواده این زندانی‌ها اعتصاب می‌کنم. من دیدم و شنیدم که این‌ها از خانواده‌هایشان گروگان می‌گیرند، من خودم با گوش‌های خودم شنیدم داخل زندان که پدر یک زندانی را گرفته‌اند و پسر ۱۵ ساله‌اش را آورده‌اند سه ماه انفرادی نگه داشته‌اند. چرا باید این‌ها گروکشی کنند؟ چرا باید با خانواده‌ها اینگونه رفتار کنند؟ آتنا گفت من فقط به خاطر خواهرهایم نیست، به خاطر این زندانی‌ها هم هست… که به تازگی این‌ها این ترفند را پیاده می‌کنند و بر روی خانواده‌هایشان دست می‌گذارند و گروکشی می‌کنند. تنها به خاطر خودش نیست، آتنا مثل همیشه اول برای دیگران تلاش می‌کند.»

«معصومه نعمتی» وضعیت جسمانی این مدافع حقوق بشر زندانی را بحرانی توصیف کرده است.

«آتنا دائمی» در اعتراض به حکم صادر شده برای «هانیه و انسیه دائمی» خواهرانش، از روز شنبه ۱۹ فروردین‌ماه ۱۳۹۶ (۸ آوریل ۲۰۱۷)، دست به اعتصاب غذای اعتراضی زده است.

آتنا دائمی ۲۹ ساله، بیست‌و‌نهم مهرماه ۱۳۹۳، بازداشت شد و ۸۶ روز در سلول انفرادی بند دو الف تحت بازجویی بود. او در ۲۸ دی‌ماه ۱۳۹۳ پس از پایان بازجویی‌ها به بند زنان زندان اوین منتقل شد.

این فعال مدنی پس از چندین بار به تعویق افتادن جلسه دادگاه در نهایت در ٢٣ اسفندماه ۱۳۹۳، در دادگاهی به ریاست قاضی مقیسه، در شعبه ۲۸ دادگاه انقلاب تهران با حضور وکیل خود و دیگر متهمین این پرونده به نام‌های امید علی شناس، ئاسو رستمی و علی نوری محاکمه شد. او به دلیل فعالیت‌های مدنی مسالمت‌آمیز، به اتهام «تبلیغ علیه نظام، اجتماع و تبانی علیه امنیت ملی، توهین به رهبری، توهین به بنیان‌گذار جمهوری اسلامی و اختفای ادله جرم» به ۱۴ سال زندان محکوم شد. پس از آن قاضی دادگاه تجدید نظر با تبدیل قرار بازداشت به وثیقه موافقت کرد و پس از شانزده ماه بازداشت این فعال مدنی در ۲۶ بهمن‌ماه سال گذشته از بند زنان زندان اوین آزاد شد.

در نهایت مدت محکومیت این مدافع حقوق بشر در شعبه ۳۶ دادگاه تجدیدنظر استان تهران توسط قضات قمی‌زاده و حوزوان، به تحمل ۷ سال حبس کاهش یافت.

«آتنا دائمی» هم‌اکنون در ۲۷مین روز از اعتصاب غذای اعتراضی در بند نسوان زندان اوین به سر می‌برد. گفته شده “شرایط وی وخیم است و کماکان مسوولین نسبت به مطالبات او بی‌تفاوت هستند.”

فایل صوتی و متن کامل گفتگوی خبرگزاری عرفان با «معصومه نعمتی» مادر «آتنا دائمی» را در پی می‌شنوید و می‌خوانید.

– خانم نعمتی لطفا آخرین وضعیت آتنا را برای مخاطبان خبرگزاری عرفان بفرمایید؟

معصومه نعمتی: امروز بیست‌وپنجمین روز از اعتصاب غذای آتنا است. امروز با منزل تماس گرفت و با او صحبت کردیم و گفت اصلا حالش خوب نبود. می‌گفت که امروز خیلی حالم بد است، حتی آب هم از گلویم پایین نمی‌رود. دیشب هم بالا آورده است. بهداری هم که نمی‌رود. روز گذشته آقای دادیار به دیدنش رفته و با او حرف زده است. دادیار گفته من نمی‌توانم برایت کاری بکنم؛ یعنی تو همچنان به اعتصابت ادامه بده.

چند تن از زندانیان اعتراض کرده‌اند و پیش دادیار رفته‌اند و با او کلی صحبت کرده‌اند و خیلی‌ها به او نامه داده‌اند، که چرا شما جوابی بهش نمی‌دهید آتنا حالش خیلی بد است، حتی آب از گلویش پایین نمی‌رود و بالا می‌آورد. دیگر معده‌ش آب را هم قبول نمی‌کند. همچنین عفونت کلیه دارد. ما هم که روز گذشته پدر آتنا رفته بود پیش همان آقای دادیار، گفته بود که ما می‌خواهیم برایش اعزام بگیریم و به یمارستان منتقلش کنیم، که امروز هم نامه را از بیمارستان گرفته است، و به دوشنبه آینده موکول کرده‌اند تا ببینیم چه جوابی می‌دهند. فعلا نامه را به دادیار نداده‌ایم و نمی‌دانیم که می‌گذارند که آتنا بیاید یا نه، چون با دروغ‌هایی که دکتر بهداری گفته که آتنا مشکلی ندارد، لج کرده و دیگر به بهداری هم مراجعه نمی‌کند. ما آتنا را راضی‌اش کردیم که بیمارستان خارج از زندان بیاید. و امروز هم زنگ زدیم و حالش اینگونه بود که گفتم. آخرین خبری که از او دارم همین امروز بود.

 

حمایت سازمان‌ها و نهادهای مدافع حقوق بشر را تا الان چگونه دیدید؟

معصومه نعمتی: خوب بود ولی آنگونه که ما توقع داشتیم نبود. نمی‌دانم، صداها به گوش این مسوولین نمی‌رسد، نمی‌دانم به چه شکلی بوده یا کم است یا… به آن صورت نبود، ولی تا آن جایی که آن‌ها هم زحمت کشید‌ه‌اند خوب بوده، ولی آنگونه که باید باشد نه.

 

– آخرین زمانی که آتنا را دیدار کردید کی بود؟ خود آتنا درباره شرایط رسیدگی به او در زندان چه می‌گفت؟

معصومه نعمتی: ما یکشنبه‌ها آتنا را می‌بینیم، یکشنبه ملاقات حضوری داشتیم. آتنا خیلی از دست رییس بهداری ناراحت بود که با او خیلی بحث کرده و گفته بود که تو همه جا داری دروغ می‌گویی، تو هیچ مشکلی نداری… از او ناراحت بود و از خیلی از مشکلاتش گفت که کسی نمی‌آید به صدایش گوش بدهد و هیچ کسی تا حالا نیامده با من حرف بزند و به خواسته‌هایم توجه کند. زبان و ناخن‌های دست و پایش کاملا سیاه شده بود. ما خیلی نگرانش هستیم، تقریبا ۱۰ تا ۱۲ کیلو وزن کم کرده بود.

 

به نظر می‌رسد که اعتصاب آتنا فقط برای دو خواهرش نباشد. آیا فشار بر خانواده زندانیان سیاسی برای زندانیان دیگر هم وجود دارد؟

معصومه نعمتی: بله صددرصد، چون آتنا همیشه مخالف اعتصاب بوده، ما هم خیلی به او اصرار کردیم و گفتیم این کار را نکن، این‌ها رسیدگی نمی‌کنند. چون دیده بودیم آرش صادقی و علی شریعتی اعتصاب کردند. گفتیم آتنا فقط ضرر به جانت می‌رسانی و به خودت ضربه می‌زنی، گفت درسته، من اول به خاطر خانواده‌ام و بعد به خاطر خانواده این زندانی‌ها اعتصاب می‌کنم. من دیدم و شنیدم که این‌ها از خانواده‌هایشان گروگان می‌گیرند، من خودم با گوش‌های خودم شنیدم داخل زندان که پدر یک زندانی را گرفته‌اند و پسر ۱۵ ساله‌اش را آورده‌اند سه ماه انفرادی نگه داشته‌اند. چرا باید این‌ها گروکشی کنند؟ چرا باید با خانواده‌ها اینگونه رفتار کنند؟ آتنا گفت من فقط به خاطر خواهرهایم نیست، به خاطر این زندانی‌ها هم هست… که به تازگی این‌ها این ترفند را پیاده می‌کنند و بر روی خانواده‌هایشان دست می‌گذارند و گروکشی می‌کنند. تنها به خاطر خودش نیست، آتنا مثل همیشه اول برای دیگران تلاش می‌کند.

 

فعالیتهای آتنا تا قبل از بازداشت به چه کیفیتی بوده است؟ کوتاه می‌توانید به فعالیتهای مدنی ایشان اشاره کنید؟

معصومه نعمتی: آتنا مدافع حقوق کودکان کار بوده، در زمینه مخالفت با اعدام فعالیت داشته است، از زنان هم حمایت می‌کرد، برای برابری زن و مرد فعالیت داشته است. همین فعالیت‌ها را می‌کرد که به خاطر این فعالیت‌ها دستگیر شد و ۱۴ سال حکم به او دادند.

 

– آیا از طرف نهادهای قضایی و امنیتی با شما گفتگویی شده و آیا از شما درخواستی مبنی بر پایان اعتصاب غذای آتنا داشته‌اند؟

معصومه نعمتی: نه، از روزی که آتنا شروع به اعتصاب غذا کرده است ما هر روز به دادستانی مراجعه می‌کنیم. به همه جا نامه داده‌ایم، حتی به مجلس. هر روز به دادیار زندان مراجعه می‌کنیم. متاسفانه هر جایی نامه داده‌ایم، نامه مجددا برگشت خورده و رسیده به دست دادیار و ایشان هم هیچ جوابی به ما نمی‌دهد و می‌گوید آتنا خلاف قانون این کار را کرده است، دارد قانون‌شکنی می‌کند و به ما ربطی ندارد که اعتصاب غذا کرده است. به جان خودش دارد صدمه می‌زند به ما ربطی ندارد.

ما تا این لحظه کوتاهی نکرده‌ایم و از روزی که آتنا اعتصاب کرده است، پیگیر کارش هستیم و تنها جوابی که به ما داده‌اند این که آتنا دارد قانون‌شکنی می‌کند، حکمی صادر شده و آتنا می‌خواهد این حکم را بشکند، جوابگو نیستند. منع تعقیب یعنی چه؟ چرا بچه‌ها را قرار منع تعقیب زدند، مگر این مملکت قانون ندارد؟

من خودم یک بار رفتم پیش دادیار خیلی ناراحت بودم کلی گریه و زاری کردم با وجود این که منع تعقیب زده شده، پس چرا پرونده مجددا باز شده است؟ برگشته به من می‌گوید که دخترهای شما شاکی خصوصی دارند. خوب شاکی خصوصی کیست؟ همان‌هایی که بدون مجوز و بدون کارت شناسایی وارد خانه من شده بودند، همان سپاهی‌ها ریخته بودند داخل خانه من… من هم برگشتم و گفتم ما هم شکایت کرده بودیم من جدا، پدرش جدا و خود آتنا داخل زندان، وقتی دو بار بچه‌های من را دادگاهی کردند، چرا این‌ها را نیاوردید که رودرو حرف بزنند؟ چرا دارید همین‌طوری کیلویی حکم می‌دهید؟ این حکمی را که به آتنا داده‌اند می‌گویم. آتنا هیچ وقت اعتصاب را قبول نداشته است، ولی چون آخرین سلاحش بود این کار را کرد؛ یعنی دیگر هیچ راهی نداشته که این کار را انجام داد. خیلی‌ها به ما می‌گویند چرا این اعتصاب را کرده نباید اعتصاب ‌می‌کرد چون الان وقت انتخابات است، وقتی آتنا می‌داند که به این شکل دارند حکم می‌دهند و به ناحق کار باید می‌کرد آیا راهی داشت؟

خود آتنا از داخل زندان خیلی نامه داده و شکایت کرده به نماینده مجلس، به دادستانی، به معاون دادستانی که رفته بوده با آتنا صحبت کرده است و گفته بوده این حرف‌هایی که الان می‌زنی حق ‌داری اعتراض کنی، شما منع تعقیب خورده‌اید چرا دوباره برایتان پرونده باز کرده‌اند؟

من الان همه این‌ها را همه جا می‌گویم که سپاه از جان ما چه می‌خواهد؟ از جان این بچه‌های من، از جان این ملت چه می‌خواهد؟ ما بدانیم سپاه دارد مملکت را اداره می‌کند؟ مملکت ما کلا دست سپاه است پس آقای رییس جمهور و آقای خامنه‌ای چکاره هستند؟ چرا خودشان هر کاری دلشان می‌خواهد می‌کنند با این ملت؟

 

– ممنون خانم نعمتی از وقتی که در اختیار ما گذاشتید اگر سخن پایانی دارید بفرمائید؟

معصومه نعمتی: ممنون تنها خواسته‌ام این است که به خواسته‌ی بچه‌ام رسیدگی کنند، مسوولین که هیچ کاری نمی‌کنند، من از مردم می‌خواهم. از سازمان‌ها می‌خواهم که صدای آتنای من باشند، صدای امثال آتناها باشند. من تنها برای آتنای خودم چیزی نمی‌خواهم، خواسته من برای همه زندانیان سیاسی است که به ناحق زندان هستند صدایشان باشند.