عفو بین‌الملل: “کیوان کریمی نیاز فوری به خدمات تخصصی پزشکی دارد”

0
268

گزارش سازمان عفو بین‌الملل از وضعیت سلامتی کیوان کریمی، هنرمند زندانی در چهارشنبه ۶ بهمن ۱۳۹۵ (۲۵ ژانویه ۲۰۱۷)

 

فیلمساز زندانی، کیوان کریمی، نیاز فوری به خدمات تخصصی پزشکی دارد. پزشکان زندان اوین، بعد از معاینه وی به دلیل سرفه‌های خونی مکرر گفتنه‌اند که وی مبتلا به برونشیت حاد و عفونت ریه شده است و نیاز به درمان در بیمارستان تخصصی خارج از زندان دارد با این حال مسئولین زندان از اعزام وی به بیمارستان خارج از زندان خودداری کرده‌اند.

کیوان کریمی، فیلمساز زندانی که از ۲۳ نوامبر ۲۰۱۶ در حال گذراندن دوره حبس خود در زندان اوین تهران است، در طول یک ماه گذشته، بارها به دلیل سرفه‌های خونی به بهداری زندان منتقل شده است. پزشکان زندان مشکل وی را برونشیت و عفونت ریوی حاد تشخیص داده و توصیه کرده‌اند وی سریعا  به بیمارستان خارج از زندان برای برخورداری از درمان تخصصی منتقل شود. با این حال مسئولین زندان تا به امروز از انتقال وی بیمارستان ممانعت به عمل آورده‌اند. کیوان کریمی تا به امروز تنها آرام‌بخش دریافت کرده است.

علاوه بر این، کیوان کریمی از کیست آنوریسمی استخوان رنج می‌برد (کیست‌های فیبری خونی در استخوان که موجب بزرگ شدن استخوان، درد، ورم و شکستگی استخوان می‌شود) که نیاز به مراقبت ویژه پزشکی دارد. وی ۱۰ سال پیش در ناحیه ساق پا مورد عمل جراحی قرار گرفته و پزشکان گفته‌اند که وی برای بررسی نیاز مجدد به جراحی باید همواره تحت نظر باشد.

کیوان کریمی، فیلمساز کُرد ایرانی، نخستین بار در ۱۴ دسامبر ۲۰۱۳ دستگیر شده و ۱۲ روز بدون دسترسی به وکیل در سلول‌های انفرادی بند ۲-الف زندان اوین زندانی بود و یک هفته بعد از دستگیری تنها امکان تماس تلفنی کوتاهی با خانواده‌اش را پیدا کرد که در آن از گفتن دستگیر شدنش و جایی که نگهداری می‌شود منع شده بود. وی در ۲۶ دسامبر ۲۰۱۳ به قید وثیقه آزاد شد.  جلسات دادگاه کیوان کریمی در شعبه ۲۸ دادگاه انقلاب تشکیل شده و از ۱۱ می ۲۰۱۴ تا ۱۳ اکتبر ۲۰۱۵  طول کشید.  او در مجموع ۷ جلسه در دادگاه حاضر شد و هر جلسه تنها ۱۵ تا ۲۰ دقیقه طول کشید. علی‌رغم اینکه وکیل وی در این جلسات او را همراهی می‌کرده است، دادگاه زمان کافی برای ارائه دفاعیات به او نداده است. در روند محاکمه و اعلام حکم دادگاه نقض قانون‌هایی نیز صورت گرفته است. کیوان کریمی طی جلسات دادگاه به “تبلیغ علیه نظام” به استناد فیلم آخرش “نوشتن بر شهر” (مستندی درباره دیوارنوشته‌های تهران) مواجه شد. اما به جای این اتهام، ۶ سال حبس به اتهام ” توهین به مقدسات” به وی منتسب شد. اتهامی که در جریان دادگاه به وی اعلام نشد و تنها پس از اعلام حکم در ۱۳ اکتبر ۲۰۱۵ به وی ابلاغ شد. ۱۳ اکتبر ۲۰۱۵ دادگاه انقلاب تهران وی را برای “توهین به مقدسات” به ۶ سال حبس و برای “رابطه نامشروع دون زنا” به ۲۲۳ ضربه شلاق محکوم کرد. حکم نخست به دلیل موزیک ویدئو موجود در هارددیسک وی و و حکم دوم برای “دست دادن و بودن با نامحرم زیر یک سقف” برای او صادر شد.

بعد از تشکیل دادگاه تجدیدنظر که با حضور ماموران وزارت اطلاعات برگزار شد، در ۲۰ فوریه ۲۰۱۶ حکم یک سال حبس تعزیری، ۶ سال حبس تعلیقی و تایید حکم ۲۲۳ ضربه شلاق به کیوان کریمی ابلاغ شد. دادگاه تجدیدنظر حکم شلاق و یک سال زندان او را تایید کرده و ۵ سال از حکم زندان وی را به حالت تعلیق درآورد، تعلیقی که وابسته به “خوش‌رفتاری” وی خواهد بود.

کیوان کریمی طی ماه‌های برگزاری جلسات دادگاه آزاد بود و علی‌رغم عدم دریافت احضاریه رسمی، از فوریه ۲۰۱۶ دفتر اجرای احکام به طور متناوب با وی تماس می‌گرفتنه‌اند و بعد از قطعی شدن حکم به وی دستور داده‌اند خود را برای آغاز اجرای حکمش به زندان اوین معرفی کند.

کیوان کریمی ۱۲ فیلم را کارگردانی کرده است که شامل فیلم‌های مستند و داستانی می‌شود. مستند “مرز شکسته” او برنده جایزه بهترین فیلم کوتاه مستند جشنواره بین‌المللی فیلم بیروت (۲۰۱۳) شد. این فیلم به قاچاق سوخت دولتی ایران از ایران به عراق توسط مردم فقیر غرب کردستان پرداخته است. او هم‌چنین فیلم “ماجرای زن و شوهر”  کارگردانی کرده است که در جشنواره‌های فرایبورگ، سن سسباستین و زوریخ به نمایش درآمده است. کیوان کریمی از هنرمندانی است که به دلیل فعالیت‌های هنری مسالمت‌آمیز دستگیر و محکوم شده است. از دیگر هنرمندان زندانی می‌توان از دو برادر به نام‌های مهدی رجبیان، آهنگساز و حسین رجبیان، فیلمساز نام برد که هر یک به ۶ سال زندان محکوم شده‌اند.

تحقیقات عفو بین‌الملل گواه آن است که مقامات ایران تعمدا دسترسی زندانیان سیاسی را به امکانات پزشکی محدود می‌کنند و این عاملی است در جهت ارعاب و مجازات زندانیان سیاسی یا اخذ اعترافات اجباری از آنان. شیوه‌های رایجی که جان و سلامتی زندانیان سیاسی را تهدید می‌کند این گونه‌اند: به تاخیر انداختن یا ممانعت تعمدی از رسیدگی پزشکی فوری به زندانیان سیاسی، کم اهمیت جلوه دادن یا رد مشکلات پزشکی زندانیان سیاسی و اکتفا کردن به تجویز مسکن‌ها و آرام‌بخش‌ها به جای توجه جدی به مشکل جسمی اصلی مورد شکایت آنها، خودداری از تحویل دارو و عدم آزادی زندانیانی که از بیماری‌های جدی در رنج هستند، دادن مرخصی استعلاجی به بهای وثیقه‌های سنگین و اجبار زندانیانی که به بیمارستان منتقل شده‌اند یا در مرخصی استعلاجی به سر می‌برند به بازگشت به زندان و رها کردن درمان علی‌رغم توصیه‌های جدی پزشکی.

 

متن از منبع اصلی به آدرس لینک زیر به فارسی ترجمه شده است:

http://www.amnestyusa.org/get-involved/take-action-now/urgent-action-update-jailed-filmmaker-needs-urgent-medical-care-iran-ua-1916